11 feb 2026 | Artikelen uit het archief
De Pasen van Afrika ‘Missionarissen, bestaan die nog?’, kreeg schrijfster Vonne van der Meer te horen toen ze haar omgeving meedeelde dat ze naar Kameroen zou gaan om over de missie te schrijven. Sinds ze een documentaire zag over een non die in een opvanghuis voor...
11 feb 2026 | Essays & columns van Vonne van der Meer
De vader van Shakespeare was handschoenenmaker. Honderden handen moet hij aangeraakt hebben; geschat hoe lang de vingers en hoe breed de rug. Hoe opwindend het kleden van handen in allerlei soorten leer en vilt me ook lijkt, naakt zijn ze op hun mooist. Ik keek altijd...
11 feb 2026 | Essays & columns van Vonne van der Meer
Een herinnering van eind jaren zestig. Mijn ouders zijn naar een feest geweest en rond middernacht komt mijn moeder me een nachtzoen geven. Die avond is ze overstuur. Op het feest liep een als non verklede vrouw rond, in vol ornaat; lange zwarte habijt, witte kap. Ter...
11 feb 2026 | Essays & columns van Vonne van der Meer
Verkiezingsdag. In de ochtendkrant lees ik een stuk dat niets met de Tweede Kamer verkiezingen te maken heeft maar alles met een keuze. De Canadese Buffy Sainte-Marie (82) is volgens onderzoeksjournalisten niet wie zij al een leven lang beweert te zijn, maar een...
11 feb 2026 | Essays & columns van Vonne van der Meer
De maandag is voor mij geen schrijfdag maar een oppasdag. Idrisdag. Ik maak die dag geen aantekeningen, de schriften blijft dicht. Toch ben ik me zelden zo bewust van wat er in een schrijvend hoofd gebeurt, als juist dan op die schrijfloze dagen. Wanneer ik met...
11 feb 2026 | Essays & columns van Vonne van der Meer
Alweer een poosje staat er in mijn telefoon een foto van een moorkop waaruit een hapje is genomen. De slagroom in de soes is niet wit maar felblauw. Het kindje in de buik van de afzender had op het moment dat ik de foto ontving nog een aantal maanden te gaan voordat...
9 jan 2023 | Essays & columns van Vonne van der Meer
Onze kinderen gaan niet meer. De ouders die dit met spijt in hun stem bekenden, waren zelf eind zestig, begin zeventig. Ik was op dat moment begin veertig en net gedoopt in de kerk waar zij al decennia naartoe gingen. Maar hun nakomelingen dus niet meer. ‘Wanhoop...